Değirmenci Dergisi Sayı:124 Mayıs-Haziran 2021

83 MAYIS - HAZİRAN 2021 RÖPORTAJ Tarım endüstrisi de ilgilendiğimiz alan- lardan biriydi. Bu sektörde bazı anlaşmalar yaptık. Bunun sonucunda da Rusya’da ken- di bankasına da sahip olan ve başta ayçi- çeği olmak üzere ülkedeki büyük tahıl üre- tim şirketlerinden biri olan BIO-TON Agri’yi kurdum. Danışmanlık görevlerimden istifa ederek tamamen şirketime odaklandım. Şu anda bu şirketin tek ortağı benim. Rusya’nın en büyük tahıl ihracatçılardan gelen talepler üzerine 2019’da toplumsal sorumluluk gere- ği Rusya Tahıl İhracatçıları Birliği’ni (RUSG- RAIN UNION) kurduk ve ben de başkanlığını üstlendim. Bu, yeni kurulmuş bu birlik. Rusya Tahıl İhracatçıları Birliği’ni kurmaya sizi yönelten şey ne oldu? Evet, RUSGRAIN UNION 2019’da kurulduğu için yeni bir oluşum. Kurucuları ise ülkenin en büyük tahıl ihra- catçıları. Özel şirket olarak TD RIF ve Aston, çok uluslu Glencore Agriculture (ya da yeni adıyla Viterra) ve dev- lete ait olan United Grain Company (UGC ya da OZK). Bu yapı, Rus piyasasındaki güç dengesini de çok iyi yan- sıtıyor. Bu pazarda, farklı sahiplik yapılarındaki şirketler birbiriyle rekabet ediyor. UGC’deki son dönüşüm projemi bitirmek üzereydim. Meslektaşlarımın planlarından haberdardım fakat yeni bir projeye katılmayı düşünmüyordum. Fakat liderlik ro- lünü üstlenmesi için bazı adaylarla yapılan görüşmeler olumlu sonuçlanmadı ve bu teklif bana yapıldı. Biraz dü- şündükten sonra teklifi kabul ettim. Zaten bu dönemde kendi işimi kurmaya odaklanmıştım. Ve yeni proje yeni iş bağlantıları sağlayabilirdi ancak aynı zamanda en değerli kaynak olan vaktimin önemli bir kısmını alacaktı. Ayrıca, o zaman, düşünülen diğer adayların benden daha güç- lü olduğuna inanıyordum. Şimdi bunun doğru olmadığı- nı anlıyorum. Kibirli ve hırslıydılar ve bundan dolayı da RUSGRAIN UNION liderliği için kurucuların güvenini ka- zanamadılar. Ancak bu kişilerin isimlerini paylaşmam tabii ki uygun olmaz. RUSGRAIN UNION’ın ortaya çıkmasının nedenlerini anlamak için, Rusya’daki iş hayatının mantığını kavramak gerekir. Şu anda tarım endüstrisinin neredeyse tüm dalla- rı birden çok profesyonel birlik ve dernek tarafından tem- sil ediliyor ve bunların önemli bir kısmı da göstermelik. Bu kurumlar, uzun süredir sektörlerinin çıkarlarını savun- mak yerine kendi rantlarına bakıyorlar. Çünkü bu kurum- ların liderlerinin görevi devretmek gibi bir alışkanlığı yok ve bu durum da Sovyet döneminden kalma bir realite. Birçok meslek örgütü, liderleriyle birlikte anılıyor. Onlarla büyüyor ve ardından da onlarla birlikte güçten düşüyor ve sonunda da gerçek yaşamla ilişkisi büsbütün kopuyor ve bir emeklilik planı olmanın ötesine geçemiyor. Batılı şirketlerin bu durumun farkında olduğunu sanmıyorum. Birçok yabancı şirket, profesyonellik gösterisi olarak bu birliklere ya da derneklere üye olu- yor. Ancak gerçek şu ki; bu kuruluş- lar artık Rus iş hayatında varlık gös- termiyor ve sektörün çıkarları yerine patronlarının özel çıkarlarını temsil etmekten başka bir rol oynamıyor. Genel olarak tahıl ticareti ve özel- likle buğday ihracatı, aşırı derecede dinamik bir iş alanı. Rusya bu alanda başarı gösterdi ve yıllardır buğday tedarikinde dünya lideri. Rus ihracat- çılar, global piyasaya entegre olmuş ve başarılı şekilde rekabet edebi- len büyük ticaret ve lojistik şirketle- Rusya’nın Tahıl İhracatı Rusya’nın Buğday İhracatı